Αρχική Χρονικό Βιβλιοπωλείου Κατάλογος εκδόσεων PDF Επικοινωνία

ΑρχικήΕΚΔΟΣΕΙΣΙΣΤΟΡΙΑΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ - ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ Ερμηνεύοντας το αύριο - η διαχρονικότητα

Ερμηνεύοντας το αύριο - η διαχρονικότητα

-30%
 Ερμηνεύοντας το αύριο - η διαχρονικότητα

Άμεσα διαθέσιμο Άμεσα διαθέσιμο

8,48 € 5,94 €

ΚΑΛΑΘΙ

Τίτλος
Ερμηνεύοντας το αύριο - η διαχρονικότητα
Συγγραφέας
ΠΛΟΥΜΙΔΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Σ.
Τόπος έκδοσης
ΑΘΗΝΑ
Έτος έκδοσης
2019
Σχήμα
8ο
Σελίδες
102+2λ
ISBN
978-960-258-138-4
Περιγραφή

Πλουμίδη Γεωργίου Σπ., Ερμηνεύοντας το αύριο - η διαχρονικότητα. Αθήνα 2019, 8ο, σελ. 102+2λ, ISBN 978-960-258-138-4

305) Πλουμίδης, Γεώργιος Σ., Ερμηνεύοντας το αύριο. Η Διαχρονικότητα, Αθήνα 2019. Ο Γεώργιος Πλουμίδης (βλ. αρ. 120, 304 και 306 της Βιβλιοθήκης Ιστορικών Μελετών), ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και πρώην Διευθυντής του Ελληνικού Ινστιτούτου Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Σπουδών της Βενετίας, επανέρχεται εδώ στο έργο και στην τέχνη του ιστορικού, εστιάζοντας στη διάσταση της διαχρονικότητας, που μπορεί να έχει η συσσωρευμένη ιστορική γνώση. Ο ιστορικός καθηγητής εξετάζει την πορεία οργάνωσης των νεώτερων κοινωνιών από τη Μεταρρύθμιση, τον Διαφωτισμό, τη Γαλλική Επανάσταση και μετέπειτα. Η αποσάθρωση της ιστορικής αυθεντίας ξεκίνησε, επισημαίνει, όταν ο Προτεσταντικός Κόσμος επινόησε το «λαϊκό» κράτος, ξεκομμένο από τη θρησκευτική γλώσσα. Στη συνέχεια, επισκοπεί τη μεταπολεμική κοινωνία, η οποία στόχευε στη δημιουργία μιας επιφανειακά «ενημερωμένης» μεσαίας τάξης. Ερχόμενος στο σήμερα (τη δεύτερη χιλιετηρίδα), ο ιστορικός διαπιστώνει την «ήττα της Ανθρωπιάς», όταν πλέον όλα τα μεγάλα αφηγήματα του Δυτικού πολιτισμού έχουν καταρρεύσει. Το ερώτημα που τίθεται σήμερα είναι ο ορισμός του Ελληνισμού μέσα σε μίαν Ευρώπη που αλλάζει ταχύτατα. Ο αναστοχασμός και η νέα ανάγνωση των πηγών της Ιστορίας είναι λοιπόν επιτακτικά σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. Ο συγγραφέας στοχάζεται επίσης πάνω στις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης, των ηλεκτρονικών ΜΜΕ και της διάχυσης της «γνώσης» στο Διαδίκτυο πέραν από εθνικούς φραγμούς. «Βαθμιαία η κοινωνία αποσαθρώνεται καθώς παγκοσμιοποιείται, ισοπεδώνεται ως κουλτούρα και παύει να επινοεί αυτόνομα. Προς τα εκεί βαδίζουμε…», καταλήγει.